خانه / دندانپزشکی / ارتودنسی دندان چیست؟ + انواع ارتودنسی (نامرئی, ثابت و متحرک)

ارتودنسی دندان چیست؟ + انواع ارتودنسی (نامرئی, ثابت و متحرک)

ارتودنسی دندان, انواع ارتودنسی, متخصص ارتودنسی, ارتودنسی ثابت, ارتودنسی متحرک, ارتودنسی نامرئی

ارتودنسی دندان چیست؟ + انواع ارتودنسی (نامرئی, ثابت و متحرک)

ارتودنسی یک گرایش از دندان پزشکی است که برای بیمارانی استفاده می شود که نحوه قرارگیری دندان های آنها در دهان به خاطر کوچک بودن فک نامناسب است (مال اکلوژن) و دندان ها به صورت صحیح روی هم قرار نمی گیرند و به همین دلیل بیمار با مشکل در هنگام جویدن یا گاز گرفتن مواجه می شود.

همچنین شامل درمان و کنترل جنبه های مختلف رشد صورت (ارتوپدی فک و صورت) و بهبود ظاهر و نحوه رشد فک است ولی ممکن است به علت هزینه ارتودنسی افراد دیرتر برای این روش درمانی اقدام کنند.

ارتودنسی نامرئی

این ارتودنسی نامرئی از مواد پلاستیک شفاف و سخت برای صاف کردن دندان ها استفاده می کند. در این رابطه برای بیماران مختلف از ارتودنسی های نسبتاً متفاوت استفاده می شود.

هر مجموعه از این ارتودنسی برای دو هفته قبل از جایگزینی آن با مجموعه جدید استفاده می شود. این ارتودنسی از پلاستیک شفاف ساخته می شود و به همین خاطر تقریباً غیر قابل رویت است.

به این ترتیب کسی متوجه نمی شود که شما از ارتودنسی برای صاف کردن دندان های خود استفاده می کنید. این نوع ارتودنسی می بایست برای ۲۲ تا ۲۳ ساعت در روز برای دستیابی به بهترین نتایج ممکن استفاده شود.

این ارتودنسی را می توان به سادگی برای غذا خوردن، نوشیدن، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن از دهان خارج کرد. همچنین برای استفاده از این روش باید همه دندان های دائم بزرگسالی شما در آمده باشد.

ارتودنسی ثابت

رایج ترین ابزاری است که توسط ارتودنتیست مورد استفاده قرار می گیرد ارتودنسی ثابت می باشد. از این روش زمانی استفاده می شود که دقت عمل برای پزشک اهمیت داشته باشد.

هر چند در این حالت بیمار می تواند بطور عادی غذا بخورد، باید از مصرف برخی غذاها و نوشیدنی ها در هنگام استفاده از ارتودنسی ثابت اجتناب کرد.

برای مثال نوشیدنی های حاوی کربونات، شیرینی سفت، یا تافی از مواردی است که فرد باید از مصرف آنها خودداری کند. افرادی که در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند باید درباره این موضوع با پزشک خود صحبت کنند تا در صورت نیاز محافظ های لثه خاص برای استفاده فرد تجویز شود.

براکت ها  که از پلاک ها و یا سیم ها و قیدها تشکیل شده است. در این حالت قیدها بطور محکم در اطراف دندان ها بسته شده و برای محکم کردن ابزارهای ارتودنسی در محل خود استفاده می شوند. در ادامه از پلاک ها معمولاً برای ایجاد اتصال در جلوی دندان ها استفاده می شود.

سیم ها به شکل یک کمان از پلاک ها رد شده و به قیدها محکم می شوند. با سفت شدن سیم های کمانی، دندان های فرد کشیده می شوند و به این ترتیب به سمت محل صحیح قرارگیری خود حرکت می کنند.

لازم است که بیمار ماهی یک بار برای اصلاح وضعیت پلاک ها به مطب دندان پزشک مراجعه کند. دوره درمان در این حالت می تواند برای چند ماه تا چند سال ادامه داشته باشد.

کودکان معمولاً ترجیح می دهند از پلاک های رنگی برای ارتودنسی دندان های خود استفاده کنند، در حالی که در انجام ارتودنسی بزرگسالان انواع روشن پلاک را ترجیح می دهند.

ارتودنسی متحرک

از این نوع ارتودنسی معمولاً برای درمان مشکلات جزئی همچون جلوگیری از مکیدن شست یا اصلاح انحراف کم دندان ها استفاده می شود.

هنگام استفاده از این روش می توان لوازم ارتودنسی را برای تمیز کردن پس از غذا خوردن یا برای نخ دندان کشیدن از دهان خارج کرد.

گاهی اوقات، ممکن است پزشک به بیمار توصیه کند در هنگام انجام فعالیت های خاص همچون نواختن یک ساز بادی یا دوچرخه سواری ارتودنسی متحرک را از دهان خود خارج کند.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

برای ورود به کانال تلگرام >>>هروی دنتال<<< کلیک کنید